Antik Mısır’da takvim, 12 aya bölünmüş 365 günlük bir yılı esas alıyordu. Her ay 30 gün olarak kabul edilir ve yıl, üç mevsime ayrılırdı: Nil taşkınlarının olduğu mevsim (Akhet), tohum ekme ve büyüme mevsimi (Peret) ve hasat mevsimi (Shemu). Bu mevsimlerin her biri dört ay sürerdi.
Akhet (Taşkın Mevsimi)
Thoth: Yılın ilk ayı, genellikle Nil’in taşkınlarının başladığı zamanı ifade eder.
Paopi (Pa-Opet): İkinci ay, Opet festivali bu ayda kutlanırdı.
Hathor: Üçüncü ay, tanrıça Hathor’a adanmıştır.
Koiak (Ka-Hor-Ka): Dördüncü ay, özellikle Osiris ve ilgili festivalleri ifade eder.
Peret (Tohum Ekme Mevsimi)
Tybi: Beşinci ay, tohumların ekildiği dönemdir.
Mechir: Altıncı ay, büyümenin başladığı dönemdir.
Phamenoth: Yedinci ay, mahsullerin büyümeye devam ettiği zamandır.
Pharmuthi: Sekizinci ay, büyüme mevsiminin son aşamasını ifade eder.
Shemu (Hasat Mevsimi)
Pachons: Dokuzuncu ay, hasat döneminin başlangıcıdır.
Payni (Pa-En-Inty): Onuncu ay, hasadın ortasıdır.
Epiphi: On birinci ay, hasat sona erer.
Mesore: On ikinci ay, yılın son ayıdır ve Sirius yıldızının yükselişini ifade eder.
Bu 12 ayın dışında, her yılın sonunda 5 ekstra gün eklenirdi. Bu günler “epagomenal günler” olarak adlandırılır ve genellikle tanrıların doğum günleriyle ilişkilendirilir (Osiris, Horus, Set, İsis ve Nephthys)